နီးနီးေလးနဲ႕ ေဝးတယ္

မင္းနဲ႕ကိုယ္ဟာ

ဦးတည္ခ်က္တူေပမယ့္

ဘယ္ေတာ့မွ မဆံုဆည္းႏိုင္တဲ့

မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေႀကာင္းလို

နီးလ်က္နဲ႕ ေဝး ေဝးေနတယ္။

စိတ္ခ်င္းေဝးတယ္

ခံစားမႈျခင္း ေဝးျခင္း

နားလည္မႈျခင္း ေဝးတယ္

.  ေဝးတယ္ ေဝးတယ္ ။

နီးလ်က္နဲ႕ မဆံုဆည္းျခင္းက

.  ေဝးၿပီး ေဆြးရတာထက္

.  ပိုေႀကကြဲရတယ္။

အခ်စ္ေပးလို႔ အခ်စ္မရတဲ့အခါ

ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္

ရူးမသြားရံုေလး။

လြမ္းခဲ့ဖူးပါတယ္

အသည္းမေႀကြရံုေလး။

တြယ္တာတဲ့စိတ္

ဖယ္ခြာလို႔မပစ္ႏိုင္

တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕

အခ်စ္ေတြ တိုးတိုးရစ္လို႔

ခိုးခိုးခ်စ္ရတဲ့ဘဝ

လြမ္းတာေတာင္

မေလာက္မငွနဲ႕...။

အခ်စ္ေပးလို႔ 

အခ်စ္မရတဲ့ဘဝ

ႀကားထဲက အသည္း

မဆီမဆိုင္နဲ႕ 

ဟတ္တက္ကြဲၿပီ

. ေဝး..... ေဝးခဲ့ၿပီေလ..။

. ေမာင္ထြန္းဝင္း(ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)

နိစၥေတြ အနိစၥျဖစ္ေနတဲ့အခါ

နံနက္ခင္းရဲ႕ မိုးသက္ေလျပင္းေတြနဲ႕အတူ

ငါ ႏိုးထလာၿပီဆိုရင္ဘဲ

နားထဲမွာႀကားလိုက္ရတဲ့စကား

ႏွလံုးသားကို အရွိန္ျပင္းျပင္းထိမွန္

ျပာျပာသလဲ လူးလွိမ့္ထရင္း

အိမ္ေနာက္ခန္းကို ဒုန္းစိုင္းေျပး

ဟူး......ေတာ္ပါေသးရဲ႕

ခိုးသူလက္ထဲ ပါမသြားတဲ့

ငါ့ရဲ႕ စီးေတာ္ယာဥ္ႏွစ္စင္း

ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ႀကီးျမင္ေနရလို႔။

အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ

တည္ျမဲျခင္းဟာ မတည္ျမဲျခင္းလို႔ သိထားေပမယ့္

ေခြးေဟာင္တိုင္းေခါင္းေထာင္ႀကည့္ရတာလဲ

အိပ္ပ်က္ညေပါင္း မ်ားလွၿပီ

ေခါင္းေထာင္ေထာင္ႀကည့္တဲ့ႀကားထဲကဘဲ

အနိစၥေတြ ျဖစ္ျဖစ္သြားတာ

ဝင္ေလထြက္ေလ မွတ္ရလြန္းလို႔

ရင္ဘတ္ေတြေတာင္ ေအာင့္ေအာင့္လာတယ္။

                       .ေမာင္ထြန္းဝင္း(ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)

ရိုမတ္တစ္ဆန္တဲ့ ထမင္းတစ္နပ္

ထမင္းတစ္နပ္ တစ္ေထာင့္ငါးရာမွာ
အခ်စ္ရ႕ဲသေကၤတေတြ ပါေနေပမယ့္
မင္း ခ်က္တဲ့ထမင္းတစ္နပ္ေလာက္
အဟာရမျပည့္ဝတဲ့အျပင္
ရိုမတ္တစ္မဆန္တာေတာ့ အမွန္ဘဲေလ။


ေမာင္ထြန္းဝင္း(ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)

မခ်စ္တတ္တဲ့သူနဲ႕ အခ်စ္ငတ္တဲ့လူ

 မခ်စ္တတ္တဲ့ မင္းနဲ႕

အခ်စ္ငတ္တဲ့ ငါ့ဘဝ

နားနဲ႕မ်က္စိလို

နီးလ်က္နဲ႕ ေဝးခဲ့ရ။

ငါကအျဖဴဆို

နင္ကအမည္း

.  ႏွလံုးသားခ်င္း

နီးေနလည္း

ေသြးညွိနံ႕ေတြ

နံေနတာကလြဲလို႔

ဘာမွ ထူးမလာခဲ့...။

ရင္နာစကားေျပာသူကိုမွ

အႀကင္နာတရားေတြ

ထားေနမိတဲ့

ငါ့ႏွလံုးသားကို

အက္ဆစ္ရည္ထဲ

စိမ္ထားလိုက္ခ်င္ရဲ႕...။

.   ေမာင္ထြန္းဝင္း(ေက်ာက္ပန္းေတာင္း)